2005/Nov/14



เรื่องเล่าว่า.... มีคน 2 คนเป็นเพื่อนซี้กัน..

ต่างร่วมเดินทางไปในทะเลทรายด้วยกัน...

ระหว่างทาง... เกิดโต้เถียงขัดแย้ง ไม่เข้าใจกัน

เพื่อนคนหนึ่ง...พลั้งลงมือ...ตบหน้าอีกฝ่าย

คนถูกทำร้าย...เจ็บปวด... แต่ไม่เอ่ยวาจา...

กลับเขียนลงบนผืนทรายว่า "วันนี้...ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า"

พวกเขายังคงเดินทางต่อ... กระทั่งถึงแหล่งน้ำ

พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำ...ชำระกาย...พลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำ...

เพื่อนอีกคนไม่รั้งรอ...เข้าช่วยชีวิต

คนรอดตาย...ยังคงไม่เอ่ยวาจา...กลับสลักลงไปบนหินใหญ่...

"วันนี้...เพื่อนรักช่วยชีวิตฉันไว้"

อีกคนไม่เข้าใจ...ถามว่า...

"เมื่อถูกฉันตบหน้า...เธอเขียนลงทราย...แล้วทำไมเมื่อครู่...ต้องสลักบนหิน"

อีกคนยิ้มพราย... กล่าวตอบ

"เมื่อถูกเพื่อนรักทำร้าย...เราควรเขียนมันไว้บนทราย

ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัย...จะทำหน้าที่พัดผ่าน...ลบล้างไม่เหลือ

แต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมาย... บังเกิด

เราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจ...

ซึ่งจะไม่มีสายลมแรงเพียงใด... ลบล้างทำลาย...."


edit @ 2005/11/21 10:45:10

Comment

Comment:

Tweet


ชอบ อ่านแล้วรู้สึกดี ไม่ซึ้งเกินไปกำลังพอดี
#4 by (125.24.70.250) At 2007-06-13 12:14,
เรื่องนี้มาจากไบเบิลเหรอ

อืมๆๆ ให้อภัยกันดีกว่าเนอะ
#3 by LittleCancer At 2005-11-21 16:22,
อืมทุกคนล้วนแล้วแต่เคยมีเพื่อนรักว่ามะ เรื่องนี้เราเคยได้ยินได้ฟังมาบ้างแล้ว
แต่เชื่อป่าว ไม่ว่าจะฟัง จะอ่านกี่รอบมันก้อซึ้งทุกทีเนอะ


เรื่องนี้เอามาจากคัมภีร์ไบเบิลซึ่งเราก้อเปงคริสต์ด้วย

อ่านแล้วแบบ ทำให้คิดไรได้อย่างๆๆว่ามั้ย ...
#2 by ♥ )►:: .S[a]nd ♥ 可愛い ♡๛~* At 2005-11-21 10:51,
อืม....เห็นด้วยๆ
ขอชมนะ..ว่าท่านบรรยายได้ถึงแก่นความรู้สึกทั้งตนเองและผู้อ่านมากเลย.!
#1 by [Unlimited > tequilaboy ;-/ At 2005-11-21 10:50,