สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน
ไม่เหมือนแม้นพจมานที่หวานหอม
กลิ่นประเทียบเปรียบดวงพวงพยอม
อาจจะน้อมจิตโน้มด้วยโลมลม
เธอเจรจา หวานถ้าเทียบเหมือนน้ำตาลจะหยด
เธอมีวาจา พรรณนาออกมาอย่างหยดย้อย
มันฟังดูดี ตอนที่มันนานๆ ทีได้ฟัง
มันเกินจะฟัง ตอนได้ฟังเป็นครั้งที่หนึ่งร้อย

*ขอทีเถอะ ขอทีเถอะ ช่วยทำเหมือนวาจา
บอกว่าจะรัก ก็รักจริงเถอะ ให้จริงเถอะ
ให้เหมือนที่พูดมา ทำให้ฉันเห็นสักครั้งนึง

แม้ล้อลามหยามหยาบไม่ปลาบปลื้ม
ดั่งดุจดื่มบอระเพ็ดต้องเข็ดขม
ผู้ดีไพร่ไม่ประกอบชอบอารมณ์ ใครฟังลมเบือนหน้าระอาเอย

(ซ้ำ *)

ทำไม่ได้ก็ไม่ต้อง ก็ไม่ต้องพูด
อยากจะพูด อยากจะพร่ำ ก็ต้องทำให้ได้
มีแต่น้ำท่วมทุ่ง มันจะพูดทำไม ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้อง ก็ไม่ต้องเลย

(ซ้ำ *)

เถอะ ขอทีเถอะ เธอบอกว่ายังไง ทำให้ฉันเห็นสักครั้งนึงเถอะ
ให้จริงเถอะ ให้เหมือนที่พูดมา ทำให้ฉันเห็น
เธอทำเหมือนที่โม้เอาไว้ได้ไหม
สักวาหน้าไหนใช้คำหวาน จะไม่ขอพบพานให้เสียหู
ดีแต่ปาก เปล่าเคยทำให้ดู เหมือนหมาขู่แค่เห่า เปล่ากัดเอย